1950


De aankondiging van grammofoonplaten van vinyl in Nederland

In de Gramofoonplaten Koerier, een huisblad gemaakt voor winkeliers, van november 1950 is de eerste aankondiging te vinden.



Een artikel uit een huisblad verspreid middels grammofoonplaatverkopers, nov. 1950


Een blik op de wereld

De grammofoonplaat van vinyl werd door Decca eind 1950 op de Nederlandse markt gebracht.
Deze nieuwe grammofoonplaten waren geen Nederlandse vinding.


Plastics

Reeds in W.O. II werden in de U.S.A. grammofoonplaten vervaardigd op een "vinyl" plasticsoort voor de Amerikaanse manschappen. Deze speelden nog af op een snelheid van 78 rpm. Dat plastic het schellak op termijn zo gaan vervangen was te voorzien. Schellak is een natuurprodukt, waarvan geregeld al een tekort was. Plastics zijn afkomstig van de olieverwerkende industrie, een industrie die sterk in opkomst was. Het is logisch om te verwachten dat het zou niet lang meer duren voordat een soort plastic goedkoper is als grondstof voor grammofoonplaten.
Daarnaast is plastic een betere grondstof. Het is fijner van structuur, waardoor er meer informatie per oppervlakte aangebracht kan worden en zo met een lagere snelheid afgespeeld kan worden zonder kwaliteitsverlies.
Maar bovenal: plastics zijn veel minder gevoelig voor breuk. Daarboven nog het bijkomende voordeel dat plastics minder zwaar zijn.


33⅓ toeren

In de jaren '30 werd er al geëxperimenteerd met een lagere afspeelsnelheid en werden platen gemaakt met 33⅓ rpm door RCA in de U.S.A..
Er is een poging gewaagd deze voor consumenten te maken. Het bleef bij een poging. De platen bleken te duur en kwalitatief ondermaats.
De techniek echter, vond zijn toepassing in de filmindustrie. Het geluid van een film kon op plaat gezet worden en gebruikt worden bij de vertoning van de film. De schijven konden een diameter van 40 cm oftewel 16 inch hebben en daarmee een half uur aan geluid per kant bevatten. Dezelfde soort schijven werden later gebruikt als instructiemateriaal, voornamelijk voor het leger, maar ze werden ook gebruikt voor radioprogramma's. Voorgeprogrammeerde radio per half uur.


Microgroove

Na de oorlog, wederom in de U.S.A. werd er hard gewerkt aan een techniek om de groeven compacter op de schijven te krijgen.
Na langdurig onderzoek was de techniek nagenoeg geperfectioneerd en werden de eerste 33⅓ platen op vinyl voor de consument gemaakt.
De naam Microgroove werd toegedicht aan de nieuwe manier van het zetten van informatie op platen. De letter M werd gebruikt om aan te geven dat de plaat van plastic was en dat voor het afspelen de naald werd gebruikt voor deze platen. De naald werd eveneens aangeduid met de letter M. Voor de gangbare platen van schellak werd de letter N van normaal gebruikt.

De eerste jaren staat op de platen aangegeven dat deze onbreekbaar zijn. Later wordt dit subtiel vervangen door "Unbreakable under normal use".



1948


Op 21 juni 1948 introduceert Columbia in Amerika de langspeelplaat. Een grammofoonplaat van plastic met een afspeelsnelheid van 33⅓ omwentelingen per minuut. Deze techniek maakte het mogelijk om de afspeelduur van de plaat aanzienlijk te verlengen. Niet alleen door het langzamer afdraaien, maar ook door de introductie van de microgroove, waardoor groeven compacter op de drager konden gezet. Nu konden eindelijk symfoniën met minder pauzes worden afgespeeld. Afhankelijk van de lengte van de muziek werd de plaat op 10" of 12" uitgebracht. Een 12" kon per kant rond de 20 minuten muziek bevatten.
Voor het afspelen van deze nieuwe grammofoonplaten was een nieuwe afspeler met een nieuwe naald nodig.

Columbia noemde deze platen Long Playing Records en verzon een logo waarbij de letters L en P verwerkt waren.


1950

In juni 1950 begint Decca in Engeland met het persen en uitbrengen van langspeelplaten op vinyl.
In november zullen deze schijven ook in Nederland te koop worden aangeboden.